2012

Þá er komið nýtt ár, jólaskrautið komið í kassann sinn og á leið útí skúr, og fyrsti vinnudagur kennarans á morgun. Sem betur fer koma nemendurnir fyrst á mánudaginn! Húsið er þó ennþá í drasli og ekki búið að þrífa, en ætli það líði nokkuð yfir rykið úr þessu ?

Arið byrjaði úti á Amager í góðu íslensk-dönsku áramótapartýii. Hér í DK er jú ekki neitt Ráðagerði til að halda partý – svo við ákváðum að bjóða okkur sjálfum í partý! Baldur var ógurlega vel uppalin drengur sem sofnaði um 8 leitið svo foreldrarnir gátu haldið áfram í kokteilum og rauðvíni frameftir kveldi. Það var líka hin bestasta skemmtun – og það voru líka soldið þreyttir og leiðinlegir foreldrar sem Baldur sat uppi með á sunnudeginum. Og svo byrjaði rokið – og það blæs og blæs og danirnir eru að tapa sér í að senda alla fréttamenn útá bryggjur til að sýna hversu svakalegar öldurnar eru. Eg verð alltaf jafn reið yfir því að þeir hafi enga virðingu fyrir kröftum náttúrunnar og leiki sér svona með örlögin… en það er gott að fréttamennirnir hafi eitthvað að segja frá svona í upphafi árs

Baldur 2 ára töffari er svakalega áhugasamur um að hjálpa til hér á heimilinu. Hann vill fara út með ruslið, skrælla kartöflur, leggja á borðið og taka af borðinu – en hann hefur enga þolinmæði í að foreldrar hans séu lengur en hann að borða! Hann reynir sitt besta til að draga okkur frá borðinu og vælir og skælir yfir að við séum svona lengi að borða, við eigum jú að koma að leika við hann! Barnið er svo mikið einkabarn að þetta er að verða slæmt! Spurning um að fá sér hund eða annað barn til að hann læri að deila athyglinni ? Eða kannski að móðirin eigi að læra að standa við sitt ?? hmmm..

Jæja, best að fara að ryksuga og skúra, og fara svo með barnið í myndatöku fyrir nýjan passa. Það verður nú áhugavert hvernig það gengur í þetta skiftið!

Eitt er ljóst….

….það er ekki skynsamlegt að fara einn með 2 ára barn í Ikea seinnipart dags eftir langan vinnudag/ dag í vöggustofunni! Sérstaklega ekki þegar þú ætlar að kaupa langa gardínu og annað vesenis dót sem erfitt er að draga með sér heim á kerrunni. Ég held samt að unginn hafi alveg fyrirgefið móður sinni þessa vesenisferð þegar hann fékk að leika í dótinu í barnadeildinni

Heimþráin

Eiginmaðurinn flúði til Svíþjóðar á fund og vorum við Baldur því ein heima í gærkvöldi. Eftir að Baldur hafði tæmt eldhússkápinn sem ég tók til í um helgina (með miljón glerkrukkum og plastboxum, plastglösum og rörum) fór hann snemma í háttinn enda alveg búin á því eftir daginn í leikskólanum. Ég var sjálf svo þreytt að ég bara kom mér vel fyrir á sófanum og hélt mér þar allt kvöldið. “Home sweet Alabama” var í sjónvarpinu og ég sá hana loksins, en hún var ekkert að gera neina góða hluti fyrir mig! Ég fór bara að sakna Íslands, alveg óheyranlega! Þessi heimþrá fór reyndar að ólga í mér á laugardaginn þegar ég var í hreingerningarham og rigningin buldi á rúðunum. Henrik hafði nefninlega skellt einhverjum íslenskum safndisk í græjurnar og ég söng því hástöfum með Sódómu, Nínu og Stál og hníf! Ég fór svo að pæla í því hvað þessi heimþrá mín gengur útá. jújú, ég sakna vissulega fólksins, það er engin spurning. Vildi auðvitað óska þess að geta haft fjölskylduna og vinina hjá mér og hitt þau eins oft og ég vil. Og tungumálið, já stundum sakna ég þess óheyrilega að heyra íslensku. En það endar þó oftast með að þegar ég á Íslandi finnst mér næstum léttara að tala dönsku ! Og svo þegar ég fór að reyna að ímynda mér að ég myndi flytja heim, pakka öllu hafurtaskinu, manninum og syninum og finna mér vinnu á klakanum…þá gat ég heldur ekki alveg séð fyrir mér að búa í litlu Reykjavík og lifa í íslenska samfélaginu hvern einasta dag. Og hvernig er hægt að fá heimþrá þegar maður er heima hjá sér ? Ég held bráðum að ég sé að verða að einskinslandsmanneskju sem veit ekki hvar hún heyrir til! Og ég hef bara búið hér í tæp 6 ár…..hvað gerist þegar þessi tala verður að 20 ? Eða gerir hún það einhverntíman ?

Neinei, ég er ekki orðinn neinn anti-íslendingur, ég held að akkurat núna langi mig bara að búa til nýja eyju mitt á milli DK og Íslands þar sem ég get safnað öllu því besta frá báðum stöðum!

Ég spái því að heimþráin fyrst taki til þegar Baldur nálgast skólaaldurinn og ég sé fyrir mér að hann sé á leið inní skólakerfið í Dk sem elur af sér letingja….úff nei þá verður mér örugglega nóg boðið!

Pizzubakstur á webernum

Eftir að við vorum búin að baksast fram og tilbaka með weberinn okkar, fá honum skift í nýjan og svona, þá var kominn tími til að nota nýja pizzasteininn sem að við fengum í brúðkaupsgjöf. Ég á einn slíkan fyrir ofninn okkar, en vandamálið er að ofninn okkar getur ekki hitað í meira en 250 gráður , og svona steinn þarf að komast í 300 gráður til að hitna alminnilega. Og það getur weberinn

 

Pizzan tilbúin til að fara á grillið. Með steininum fylgdi þessi fína bökunarplata sem að hægt er að setja pizzuna á – en það verður ekki alveg sami steinofns-effekt af því að hafa hana á plötunni, en það er bara miklu auðveldara! Á eftir að sjá hvort að maður geti ekki fengið svona dominos-pizzu hveiti hér til að setja á botninn, svo að ég geti mögulega flutt pizzuna frá borðinu í eldhúsinu og yfir á grillið…eða kannski maður eigi bara að setja útá pizzuna á meðan hún er á pizzusteininum ?

Pizzurnar tilbúnar til áts.

Restin af pizzadeginu endaði svo á steininum í prufu-grill-brauði. Það varð eins og hið bestasta risa-snobrød (brauð  bakað á trépinna yfir eldi) og var bara nokkuð gott Næst geri ég þó betra brauðdeig fyrir svona grillbrauð.

 

13 mín á grillinu og gegnumbakað og gómsætt

Valnøddedrøm ala Freyja

Mette Blomsterberg er þekktur kondider hérna í DK, sérstaklega því hún hefur verið mikið í sjónvarpinu og reynt að kenna hinum almenna dana að baka góðar kökur. Danir hafa annars gleymt mestu um það að baka 7 mismunandi sortir fyrir kaffiboð (nema suður-jótarnir, en ég þekki því miður engan þaðan) og þó svo að bakaríin hér séu með gott úrval af mismunandi kökum þá finnst dönum oftast nóg um sykurinn í kökum almennt og yfirleitt og skera þunnar og litlar sneiðar. Því er hún minn bestasti danski vinur þegar kemur að kökubakstri og það er mjög gaman að horfa á þættina hennar og læra af henni.

Uppáhalds uppskriftin hennar er valhnetudraumur  og ég ákvað eftir að kenwoodin var mætt á svæðið að skella mér í að prófa þessa uppskrift. Ég átti ekki öll tól og tæki til að gera hana eins flotta og Blomsterberg – og alls ekki þolinmæðina í að nota matarlímið! Það er kannski það furðulegasta við að mér finnst svona gaman að baka, ég er svo óþolinmóð og þessir tveir hlutir fara bara enganvegin saman! En mér tókst þó að búa til Valhnetudrauma, þó enganvegin eins flotta og í upprunalegu uppskriftinni, en þeir voru góðir á bragðið Ég skellti smá hjarta – súkkulöðum ofaná og borðaði þá með manninum eitt mánudagskvöld á sófanum á meðan við horfðum á “Kender du typen”

Valhnetu-maranseinn settur saman með valhnetu-frómas í samloku. Frosnið niður (vantar stærri frysti!) og síðan kökur stungnar út til að nota í “turninn”. Ég átti ekkert svona fínt kringlótt form og því var notuð tómatpúrré dós í þetta. Var þó snögg að kaupa mér svona form eftir þessa tilraun, enda var tómatdósin ekki alveg að virka

Þarna voru turn-bútarnir tilbúnir að leggjast saman og koma í frystinn. Þrír bútar voru lagðir saman með frómas á milli og settir svo í frystinn. Þeir litu mjög vel út áður en þeir fóru í frystinn, en þar sem það var ekki nóg pláss í frystinum, enduðu þeir hálf klesstir allir saman!

Að lokum var turnunum vellt uppúr meiri valhnetum (það er líka hægt að nota aðrar hnetur) og svo skreytt með hjarta-súkkulöðum

Kenwoodiinn mættur í eldhúsið á Sømosevej

Síðan ég flutti að heiman hef ég saknað hrærivélarinnar hennar mömmu alveg ógurlega mikið! Enda hef ég tekið eftir því að ég hef sorterað soldið í uppskriftunum mínum og nenni lítið að baka t.d. brauð þegar ég get ekki bara sett hrærivélina í gang með að hnoða degið fyrir mig. Jájá, maður má alveg kalla mig lata, en það er bara annað að hafa hrærivél til að vinna fyrir sig!

Ég var líka búin að segja Henrik fyrir löngu síðan að við ættum að fara að gifta okkur því að mig langaði svo í hrærivél. Manninum fannst það eitthvað asnalegt til að gifta sig fyrir svona tæki! Ég mun þó ekki segja að kenwoodin hafi verið það fyrsta sem mér datt í hug þegar maðurinn fór niður á skeljarnar fyrir ári síðan, en þegar að brúðkaupsundirbúningnum fór í gang þá datt mér þó fljótlega í hug að við fengjum eflaust vélina góðu frá foreldrum mínum – og það varð svo raunin Við mamma vorum búin að skoða markaðinn vel í fyrra fyrir brúðkaupið hjá bróður mínum og vorum sannfærðar um að Kenwood væri með kraftmestur vélarnar, þó alls ekki flottastar (það er algjörlega kitchenaid sem á þann titil) en – hrærivél á bara að gera vinnuna fyrir mig! og þó svo að hún líti út eins og skrímsli í eldhúsinu, þá verður bara að hafa það

Enda varð maðurinn soldið hissa þegar hann sá skrímslið í fyrsta skifti – ég var búin að gera pláss í heilu horni í eldhúsinu fyrir tryllitækið og það veitir sko ekki af því! Eftir alla þessa nýju eldhús-dimsa sem við erum búin að fá í sumar erum við líka búin að kaupa okkur fínan skáp í stofuna til að geta flutt glös og annað útúr eldhúsinu – svo það sé nú pláss fyrir alla fylgihlutina

Fyrsta verkefni Kenwoodarinnar – afhýða gulrætur !

Síðan hef ég kastað mér útí hin ýmsustu verkefni – búa til ís (hef ekki ennþá náð að gera han eins góðan og ég vil hafa hann..), prófa nokkrar af uppskrifum hennar Mette Blomsterberg og svo auðvitað baka pizzudeig fyrir pizzusteininn á webernum

Skattmann gefur mér skó í mars-gjöf

Ég tók mig til á föstudaginn eftir vinnu (lúxus dagur með ferð á “frihedsmuseum” og kaffihúsaheimsókn) að kaupa mér skó….og ekki bara eitt par, heldur tvö! Skattmann, sá danski hafði nefninlega tekið aðeins og mikið af pjéningunum mínum á síðasta ári og fæ ég því góðan tjékka eftir rúma viku. Svona til að halda aðeins í íslendinginn í mér ákvað ég að nota peninginn fyrirfram! Eitt stykki rauðir Ecco strigaskór og svo klassískir svartir ballerínuskór svona þegar ég meika ekki að vera rauðskóuð í vor/sumar/haust. Svo er ég búin að lofa sjálfir mér að kaupa alminnileg stígvél fyrir næsta vetur…svona sem endast meira en 3 mánuði… !

Og í tilefni af skókaupaæðisins er planið að drífa sig útað hlaupa með 3ja nýja skóparið mitt, sem ég reyndar fékk í jólagjöf…en þeir eru svo lítið notaðir að það er eins og ég hafi keypt þá í gær… !

Saumastofan í kjallaranum opnuð

Mér hefur alltaf dreymt um að hafa sérherbergi fyrir handavinnuna mína -og nú þegar gestaherbergið í kjallaranum er orðið svona stórt varð draumur minn líka að veruleika. Saumavélin, nálapúðinn og þræðir fá að flæða um allt og einginn segir orð. Best er auðvitað að þurfa ekki að hafa áhyggjur af litlum 14 mánaða sem kemur of étur títuprjónana ! Hann heldur sig uppi með pabbanum  
Fyrsta verkið er komið í höfn:  buxur á prinsinn úr efni sem eg keypti aður en hann fæddist   von er á fleiri verkum með vorinu

í strætó

Tveir ungir strákar spjalla saman og annar þeirra er greinilega mjög málglaður og segir eina söguna eftir aðra. Hann byrjar allar sögur á: á ég að segja þér eina í viðbót? Eftir ca 25 túr svarar svo gamall kall þessari retorisku spurningu: Nei takk, við erum búin að hlusta a sögurnar þínar of lengi! Elska hreinskilið fólk í strætó

Klassískur: það sem ég sakna frá barnlausalífinu

1. Að sofa út!
2. Að vera aldrei vakin á nóttunni
3. Að fá frið til að elda kvöldmat (ekki með hangandi svangan unga í pilsfaldinu)
4. Að sofa út um helgar
5. Sleppa frá öllum leikskólasjúkdómunum
6. Að sofa út

Reyndar alveg ótrúlegt hvað það eru fáir hlutir sem ég sakna mest. Aðalega náttúrulega svefninn. Og að geta eldað í friði. Það væri ljúft að prófa það aftur!
Svo er það sem maður verður auðvitað að bæta við þegar maður er mamma:

Það sem mér finnst best við að vera mamma:
1. horfa á fallega barnið mitt sofa (friðsæll og engin vandræði í nánd)
2. Vera svarið við flestum vandamálum einnar manneskju! (auðvitað mun þetta hlutverk deyja soldið út með árunum…en samt, strákar eru og verða alltaf mömmustrákar! )
3. Þegar maður er dreginn framúr rúminu kl allt-of-snemma á laugardagsmorgni og manni mætir skælbrosandi ormur sem hoppar af gleði í rimlarúminu yfir að mamma sé vöknuð.
4. Að fylgjast með gullklumpnum stækka og fyllast stolti um allan líkamann þegar hann lærir nýjar listir